تقدیم به تو:

تو را به جای همه کسانی که نمی شناخته ام دوست می دارم

تو را به جای همه روزگارانی که نمی زیسته ام دوست می دارم

برای خاطر عطر گستره ی بیکران و برای خاطر عطر نان گرم برای خاطر برفی که آب می شود،

برای نخستین گل برای خاطر جانوران پاکی که آدمی نمی رماندشان

تو را برای دوست داشتن دوست می دارم

تو را به جای همه کسانی که دوست نمی دارم دوست می دارم

جز تو ، که مرا منعکس تواند کرد؟

من خود ، خویشتن را بس اندک می بینیم

بی تو جز گستره ای بی کرانه نمی بینیم

میان گذشته و امروز از جدار آیینه ی خویش گذشتن نتوانستم

می بایست تا زندگی را لغت به لغت فراگیرم

راست ، از آن گونه که لغت به لغت از یادش می برند

تو را دوست می دارم برای خاطر زیبایی ات که از آن من نیست

تو را به خاطر سلامت به رغم همه آن چیزها که جز وهمی نیست دوست دارم

برای خاطر این قلب جاودانی که بازش نمی دارم

تو می پنداری که شکی ، به حال آن به جز دلیلی نیست

تو همان آفتاب بزرگی که در سر من بالا می رود بدان هنگام که از خویشتن در اطمینام

                

   اگه باز مینویسم به این دلیل هست که یک ماهی دو ماهی هست که خیلی تنهایی و غربت اذیتم میکنه .به خیال خودم فکر میکردم کمی میتوانم در ارامش باشم ولی چه کنم نه یاری هست نه غمگساری ......نه همدلی نه همرازی نه محرمی .........تا این حد غربت اذیتم نکرده بود تا چند ماه پیش اصلا احساس غربت نمیکردم ولی حالا خودم را بی هیچ پشتوانه و پناهی میبینم ..توی این دنیا برای هر چیزی خواستن باید منت کشید...ای خدا مگر من به درگاهت چه بدی کردم ؟؟؟؟؟؟؟؟ای خدا به جز تو چه کسی را دارم که بهش پناه ببرم ؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟                                  

                               شب شب غربت شب همین امشب

تو خاموشی خونه خاموشه
شب آشفته گل فراموشه

بیا که امشب پشت این روزن
شب کمین کرده رو به روی من

تب آلوده تلخ و بی کوکب
شب شب غربت شب همین امشب

لای لایی من به جای تو شکستم
تو نبودی من به سوگ غم نشستم

از ستاره تا ستاره گریه کردم
از همیشه تا دوباره گریه کردم

لالالالا آخرین کوکب
لباس رویا بپوش امشب

لالالالا ای تن تب دار
اشکامو از رو گونه هام بردار

لالالالا سایه بیدار
نبض مهتابو دست من بسپار

لای لایی من به جای تو شکستم
تو نبودی من به سوگ غم نشستم

از ستاره تا ستاره گریه کردم
از همیشه تا دوباره گریه کردم

تو خاموشی خونه خاموشه
شب آشفته گل فراموشه

بیا کامشب پشت این روزن
شب کمین کرده رو به روی من

تب آلوده تلخ و بی کوکب
شب شب غربت شب همین امشب